Προβλήματα βάδισης

Τι Είναι Τα Προβλήματα Βάδισης;

Πρόβλημα βάδισης είναι ένας ευρύς όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει προβλήματα στον τρόπο βάδισης του παιδιού τα οποία μπορεί να προκαλούνται από ποικίλους παράγοντες. Όταν ένα παιδί  πρωτομαθαίνει να περπατάει χρησιμοποιεί ένα πρότυπο βάδισης το οποίο είναι  διαφορετικό από αυτό του ενήλικα, με ανοικτή βάση στήριξης και μικρότερα και πιο γρήγορα βήματα. Στην ηλικία των τριών ετών το πρότυπο  βάδισης μοιάζει με αυτό του ενήλικα. Παρόλα αυτά σε μερικές περιπτώσεις ο γονέας μπορεί να παρατηρήσει κάτι μη φυσιολογικό στον τρόπο βάδισης του παιδιού του.

Οι Συνηθέστεροι Τύποι Των Προβλημάτων Βάδισης:

Βάδιση στις μύτες των ποδιών (Δακτυλοβάμων). Ιδιοπαθής βάδιση στις μύτες των ποδιών είναι η αδυναμία να πραγματοποιηθεί πρόσκρουση της φτέρνας στο έδαφος κατά την αρχική φάση του κύκλου της βάδισης και η απουσία της πλήρους επαφής του πέλματος στο έδαφος κατά την όρθια στάση. Εμφανίζεται σε αναπτυξιακά υγιή παιδιά μετά την ηλικία των 2 χρονών και σε συχνότητα   7-24% (Engelbert et.al. 2011, Michael Tidwell 1999). Η ιδιοπαθής βάδιση στις μύτες των ποδιών ή οι ιδιοπαθείς δακτυλοβάμονες, όπως λέγονται τα παιδιά αυτά, είναι μία κατάσταση αγνώστου αιτιολογίας. Συχνά, μετά την έναρξη της ανεξάρτητης βάδισης του παιδιού, οι γονείς παρατηρούν ότι περπατά κυρίαρχα στις μύτες των ποδιών. Αν και η βάδιση στις μύτες δεν συνδέεται πάντα με νευρολογικές, ορθοπεδικές ή ψυχιατρικές διαταραχές, ωστόσο, εάν το πρότυπο αυτό επιμένει, είναι καλό οι γονείς να ζητήσουν ιατρική βοήθεια (G.Hirsch and B.Wagner 2004, Michael Tidwell 1999).

Ραιβά γόνατα συνήθως είναι εμφανή στα νήπια όταν αρχίζουν να βαδίζουν.  Στα άτομα που έχουν ραιβά γόνατα η απόσταση μεταξύ των γονάτωνειναι μεγαλύτερη από το φυσιολογικό. Τα ραιβά γόνατα εξελίσσονται σε βλαισά σε αρκετές περιπτώσεις.

Βλαισά γόνατα (κρότων γόνατα) είναι όταν τα γόνατα του παιδιού τρίβονται ή χτυπάνε το ένα το άλλο κατά τη βάδιση αλλά οι αστράγαλοι παραμένουν χώρια. Τα άτομα με βλαισά γόνατα η απόσταση μεταξύ των γονάτων είναι μικρότερη από το φυσιολογικό ενώ η απόσταση των μεταξύ αστραγάλων είναι αυξημένη, δημιουργώντας μια απόκλιση προς τα έξω.

Αυτό είναι σύνηθες και ανησυχίες θα πρέπει να υπάρξουν αν αυτή η βάδιση συνεχιστεί μετά την ηλικία των έξι. Η εκτίμηση μπορεί να καθορίσει ποια είναι η αιτία των κρότων γονάτων όπως σφιχτά ισχία ή κακή ευθυγράμμιση του κάτω άκρου.

Γενικότερα τα βλαισά και ραιβά γόνατα θα πρέπει να βελτιώνονται με την ανάπτυξη του παιδιού . Η τοξοειδής σύγκλιση του παιδιού μπορεί και να οφείλεται σε κάποια πάθηση των οστών όπως ραχίτιδα από έλλειψη βιταμίνης D.

Όταν το παιδί σας εμφανίσει συμπτώματα όπως

  • Πόνος.
  • Καθυστέρηση στην επίτευξη των αναπτυξιακών οροσήμων όπως κάθισμα, να μπουσουλάει ή η βάδιση.
  • Τοξοειδής κλίση μόνο στο ένα άκρο.
  • Επιδείνωση της τοξοειδής σύγκλισης αντί της αναμενόμενης βελτίωσης.

Βλαισοπλατυποδία  είναι όταν το πόδι του παιδιού κατά τη βάδιση στρέφεται προς τα μέσα και δεν κοιτάζει ευθεία, το οποίο σε σοβαρές περιπτώσεις προκαλεί πτώσεις του παιδιού στο σπίτι ή το σχολείο.

Πως Μπορεί Να Βοηθήσει Η Φυσικοθεραπευτική Παρέμβαση Στα Προβλήματα Βάδισης;

Η παιδιατρική  φυσικοθεραπεία μπορεί να παρέμβει με τους εξής τρόπους:

  1. Εφαρμογή συγκεκριμένων τεχνικών (μέθοδος bobath, βάδιση με μερική στήριξη βάρους/lite gait training) από παιδιατρικό φυσιοθεραπευτή, ώστε μέσω του παιχνιδιού το παιδί να εμπεδώσει το φυσιολογικό πρότυπο βάδισης και να βελτιωθεί λειτουργικά, αφού η βάδισή του θα είναι αποτελεσματική και λιγότερο κοπιώδης.
  2. Συμβουλευτική γονέων από παιδιατρικό φυσιοθεραπευτή, ώστε οι γονείς μέσα από την εκτέλεση βασικών ασκήσεων στο σπίτι, να εμπλακούν στη θεραπεία για μια πιο ολοκληρωμένη παρέμβαση ώστε το παιδί να βελτιώσει την ποιότητα του πρότυπου βάδισης του και κατ’επέκταση την ποιότητα της ζωής του.

Πατήστε εδώ για να δείτε την ανάλυση της φυσιολογικής βάδισης: